Historie van de Spaanse Waterhond

De Spaanse Waterhond kent een lange geschiedenis op het Iberisch schiereiland. Het ras is al eeuwenlang aanwezig en behoort tot dezelfde familie als de oude Barbet. De grootste populatie had haar oorsprong in Andalusië, waar de hond voornamelijk werd ingezet als herdershond. In deze regio stond de Spaanse Waterhond lange tijd bekend als de Turkenhond of Turkse hond.

Dankzij unieke eigenschappen, met name zijn karakteristieke vacht, is de Spaanse Waterhond uitstekend aangepast aan het wisselvallige klimaat van de moerasachtige gebieden, waar het zowel nat als droog kan zijn. Deze veelzijdigheid maakte de Spaanse Waterhond geschikt als herdershond, als hulp voor vissers en als jachthond bij de jacht op waterwild.

 

Erkenning Perro de Agua Español

Voor werkdoeleinden werd de Perro de Agua Español traditioneel vaak aan de achterzijde geschoren, dit zien we ook bij andere rassen, zoals; de Poedel en de Portugese Waterhond.

In 1975 begonnen twee pioniers, Antonio García Pérez en Santiago de Montesinos, met het in kaart brengen van het ras. Zij bezochten schaapherders, geitenhoeders en jagers in de berggebieden van Málaga en Cádiz, evenals vissers langs de Andalusische kust. Uit deze populaties selecteerden zij honden met, naar hun inzicht, de meest kenmerkende eigenschappen van de Perro de Agua Español.

In samenwerking met het comité voor Spaanse rassen werd in 1980 de Spaanse rasvereniging opgericht. Santiago de Montesinos werd de eerste voorzitter. Tussen 1980 en mei 1985 werd het ras op hondententoonstellingen in Spanje geïntroduceerd binnen de kynologie.

In 1985 kreeg de Perro de Agua Español toestemming om deel te nemen aan de internationale hondententoonstelling in Madrid. Vervolgens werden veertig honden uit de regio’s Málaga en Cádiz en vijf honden uit Santander door hun eigenaren beschikbaar gesteld voor deelname aan tentoonstellingen in Spanje. Dit proces leidde tot de officiële erkenning door de FCI in groep 8, sectie 3, onder rasnummer 336 (S. Alonso, 2001).

De Spaanse Waterhond in Nederland

De eerste Spaanse Waterhond werd in 1996 officieel in Nederland geïmporteerd en ingeschreven in het Nederlands Hondenstamboek (NHSB). Het eerste in Nederland gefokte nest volgde in 1998.

Sindsdien is het ras langzaam gegroeid. Inmiddels zijn er ongeveer 1.900 Spaanse Waterhonden in Nederland geregistreerd in het NHSB.